Çölde her zaman taşınan tek şey kumlardır. Nice yıllar içinde kuma dönüşen kayalar, bayırlardan tepelerden akarlar . Yıllardır rüzgar tarafından kırbaçlanan kayalar çatlar, soğuğun, sıcağın ve nemin daha az olmakla birlikte yağmurun etkisiyle çözülür, kuma dönüşür.
Çölde umutlar da çözülür daha sonra insan ümitlerini yitirir ve lif lif, kum misali çözülür gider... Fakat bu kum diyarında, çölde, Medine'de görev yapan Fahrettin Paşa ümitlerini yitirmek bir yana, çöldeki vahalar gibi geleceğe dair ümitlerini yeşertiyordu. Günden güne gönlünde çağlayanlar gürül gürül akıyordu. Paşa içindeki bu çağlayanların serinliğini duyuyor gibiydi.