"Gerçekten güçlü olan kimse yoktur. Güçlüymüş gibi yapanlar vardır yalnızca."
"Neden bıraktın?"
"Bilmem ki, bıktığım için olabilir mi? Ama elimden geleni yaptım. Kendim bile şaşacak kadar hem de. Başkalarını en az kendim kadar düşünmeyi öğrendim, bu yüzden bir polisten yumruk bile yedim. Ama, herkes bir gün ait olduğu yere dönüyor işte. Dönecek yeri olmayan bir tek bendim. Yer kapma oyununda olduğu gibi."
Ve sonra bir yaz (hangi yılın yazıydı o acaba?) hayallerim bir daha geri dönmemek üzere uçup gitti.
Kesinlikle güzel biri değildi. Ancak "güzel biri değildi" demekle ona haksızlık etmiş olurum. "O, kendine yakışır bir güzelliğe sahip biri değildi" demek daha doğru bir ifade olur.
Konu milli mücadele, vatanı, topağı korumak olunca Türklerin şahlanacağını çok iyi bildiklerinden milli hislerinizi dinle yıkmayı deneyeceklerdir. Ama bakın gerçek dinle değil, hamur gibi şekillendirdikleri dinle. Vatanın kurtarıcılarını kötüleyen, halkı milliyetinden uzaklaştıran bir dinle.
