“Georgia ne yaptı?” diye sordum.
“İyiydi.” Ayağa kalktı, yürüdü. Omzunun üzerinden, “Ama seni özledim.” dedi.
Nasıl cevap vereceğimi düşünene kadar gitmişti.
“Biz arkadaşız,” dedim.”Sadece arkadaşız. Dahası yok.”
Hep birlikte sokakta yürürken kimi ikna etmeye çalıştığımı merak ettim. Onları mı yoksa kendimi mi?
Merhabaa serinin çevrilmiş son kitabının (şu an için) yorumu ile buradayım. Yorumlarım SPOİLER içerir öncesinde haberini de vereyim. Önceki kitapların yorumlarına bakarsanız belki beni bulursunuz 92929391 cümle yazar içimi dökerdim ama bu kitapta ne yazacağımı bilemedim. Bir yerden başlayalım ;))
Öncelikle daha arkasını okuduğumda bile beni aşırı heyecanlandıran bir kitap oldu. Nedeni bariz :D Dedektiflerimiz Maeve ve Derwent çift rôlü oynayarak bir cinayetin peşine düşüyorlar. Açık söylemek gerekirse cinayet o kadar umrumda değildi ki yalnızca ikilinin duygularını, hareketlerini öğrenmek istiyordum. Beni tatmin etti ancak cinayet bazlı bakarsanız çooook şaşırtıcı woow olduğum bir şey değildi dediğim gibi daha çok ikili için okumuş bulundum.
Kitapta beni biraz rahatsız eden şey Derwent’ın sır küpü oluşuydu. Maeve hakkında her şeyi bilir( ki şu marketteki onu ne kadar tanıdığını anlattığı bölümde Maeve yerinde olsaydım çoktan aşık olmuştum) ama ağzından da kendi hakkında bir şey çıkmaz. Sorulduğunda bir şekilde cevap vermeden geçiştirir ve konu kapanır. Azıcık anlat ne derdin var. Neyseki ucundan köşesinden Melissa ile ilişkisi hakkından bir şeyler çıtlattı.Ve hiç şaşırtmadı önceki kitapta da zaten sinyalleri yakmıştı. Bu ilişkinin sadece çocuk için yürüyor olduğunu az çok dile getirdi. Geçen kitapta Luke da kadroya girmişti onu da görmek isterdim umarım ilerleyen zamanlarda tekrar gelir.
Bu kitapta ikilinin ne zaman olacağı bilinmez ama ilerde bir yerde birliktelik yaşayacaklarının sinyalleri daha çok verildi sadece yazar biraz naz yapıyor. Şu tam daha özel konuşma yerlerinde de anların tekrar tekrar bölünmesi fazla klişe geldi.Böyle şeyler çok uzayınca kabak tadı veriyor umuyorum ölçülü davranır.
Kitap beni genel ifade ile tatmin etti. Josh ve Maeve hislerinin
“Yanında hırka getirmedin mi?”
Kafamı iki yana salladım.
“Hayır. Neden getiresin ki? Hep üşürsün ama asla hazırlıklı davranmazsın. Gel buraya,” dedi yılgınlıkla.
Böylelikle oyunun 2. yarısını Josh Derwent’ın kollarının arasında izledim.