Koçero Ozan
@dizelerinahengi
Dialectical
(Düşünmemeye gayret ediyorum)
Teknisyen
Bodrum Yalıkavak -Muğla
233 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Ben "yenildik" demem. Daha henüz "kazanamadık" diyorum. "Yenildik" demem çünkü henüz binleri milyonlara taşıyan yekpare halk direnişinin örgütsel bütünlüğünü oluşturamadık. Umut her yerdedir. Başınızı kaldırıp yürümeniz yeterlidir. İnanç, inat, azim, kararlılık ve öfke şarttır. Er ya da geç kazanacağız, mutlaka kazanacağız! Üreten halkımızın ellerinde tarihi yeniden en doğru tarafından işçi sınıfının mutlak devrimi ile başaracağız. Mutlaka, mutlaka ve mutlaka kazanacağız.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Anlamak yetmez. Değiştirme eylemi için irade de gerekir. Büyük bir ihtimal, yenilgi de mümkündür. Bu mücadeleyi kutlu kılan çaba göstermektir. Oysa ki öleceğini bile bile sefalete karşı bir direnç göstermemen ne kadar kötü. O kadar kötü ki, dönüp kendini görsen kederinden yok olursun.
Görüyor ve biliyorum ki olmayacak, fakat yine de olmak istiyorum. Yakınından geçmek, belki de bir çay içmek, iki kelam etmek. Bu nedir diye sordum şimdi kendime; sanırım bir ukde, sevgi tomurcuğu olsa gerek. İçgüdülerim hiç beni yanıltmadı. Bu ilk olsa şaşırmam. Er ya da geç olacak olan olacaktır. Nedir ona çeken, acıya bulanmış gözlerinin içindeki umut ışığı? O direniş, hayata tutunmak, hayatı sevmek ve onları bir arada tutan öfke. Öfkeden çok olan üzüntü...
Ne olduğunu sakın sormaŞiir
Günlerdir geceleri uyuyamıyorum.
Gündüzleri aklımı yakalayamıyorum.
Yarı bitkin, yarım akıllı yürüyorum.
Soran olursa da "inşaat işi yoruyor" diyorum.
Hiç kimse bilmiyor.
Bir tek okuyan sen biliyorsun.
Hişt, sakın kimseye söyleme beni!
Bir aramızda bir de yazdığım burada kalsın.
İki çekim alanı birbiriyle kesişiyor. Yeni bir oluşum meydana geliyor. İster atomların çarpışması olsun, ister etki-tepki, isterse de Tanrı'nın işi. İki çizginin bir doğruda kesişmesiyle oluşan bir sonucun nesnel koşullarını yaşıyoruz. Kendi sorunum hakkında düşünüyordum. Nazım'ın "Tahir ile Zühre" meselesi şiiri aklıma geldi. Evet, değil dedim. Anlamadığım başka meselelere yöneldim.