"... kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorladığımız anlar gibi...kendimizi hazırlar gibi,
dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi
ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,
kazanmış gibi görünürken benliğimizi
Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde bir ânın bütün hayatı kapladığı anlar,
o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar.
Denemeseniz de, bilirsiniz.
Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar."