bir kitaptan ayrılmak hiç bu kadar zor olmamıştı. aynı zamanda ruhumu hiç bu kadar derinden etkileyen bir kitap da olmamıştı.. okuduklarım arasında ilk başa sabitlendi. bir odaya hapsolsam ve tek bir kitap seçme hakkım olsa, hiç düşünmeden çalıkuşu derdim..
o bitmeyen çocuk ruhunu, macerlarını okumak, okurken yaşamak tarif edilmez bi duyguydu çalıkuşu.. yeri geldi cesaretinden dolayı alnından öpmek.. ve yeri geldi tüm bu olanlardan dolayı senin adına özür dilemek istedim.. çoğu zaman kendimi buldum sende. fevri kararlar almayı düstur edinmiş biri olarak.. ama akıllandım :D
seni tanımak çok güzeldi feride, çalıkuşu, gülbeşeker, ipekböceği...
erkeklerin büyük kısmı çok fena, çok zalim, bu muhakkak. kadınların hepsi iyi, hepsi mazlum, bu da muhakkak. fakat erkeklerin, sade kalbiyle ve dimağıyla yaşayan pek az kısmı var ki, onlardaki gönül temizliğini her kadında bulmak mümkün değil.
kâmran, ben seni sevmesini, senden ayrıldıktan sonra öğrendim. hatta yaptığım tecrübelerle, başkalarını sevmekle sanma sakın. gönlümün içindeki ümitsiz hayalini sevmekle.