dilara
@dlarabc
hayatın bir felaketten sonra daima saadet verdiğini, o güzel darbımeselin söylediği gibi, ayın on beşi karanlıksa, on beşinin mutlaka aydınlık olacağını bilmiyor değildim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
böyle her ayrıldığım yerde kalbimin bir parçasını bırakırsam âlâ!
kâmran, görüyorsun ki, bizi her şey birbirimizden ayırıyor. seninle artık iki düşman bile değiliz; birbirini hiç, ama hiç görmeyecek iki yabancıyız.
insan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırılmış. bunu yazan şair ne kadar haklıymış!
insan birini sevmek felaketine uğradı mı esir gibi bir şey oluyor.