O kadar çok derinden hissettim ki her şeyi, artık hissizleştim. Ölüm gibi biraz. Yaşarken, nefes alırken hala orda öylece dururken gelen bir ölüm bu. Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Ne kadar çok kurcalarsan o kadar çok bozuluyor her şey. Beklediğim küçük bir huzurdu. Ölüm değil.
Ne hayata ne de hayatımdaki insanların hayatına.Hep bir ayağım eşiğin içinde,biri dışında.Hep eğrelti kaldım bu hayatta.Ne kızıyorum ne de güceniyorum kimseye. Demek ki yazgı böyle. Ama işte insan sığmak , sığınmak istiyor istemsizce.Hep fazla geldim birilerine,bazen kendime.En çokta şu koca yeryüzüne.. Sığamıyorum nedense..