Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitabı bitirmek için resmen kendimi parçaladım ve zorladım. Yani bu kadar güzel bu kadar potansiyele sahip bi dünyayı bu kadar gerezikalı bi ana karakterle taçlandırmak neden ya. İlk kitapta da Fallona sinir olmuştum yer yer ama orda süregelen bi olay vardı bi maceranın peşindeydik kitap boyunca ve o süreci okumak Fallonın salaklıklarını örtüyodu bi noktada. Ama bu kitapta çok az olay vardı, hatta o kadar gereksiz bölümler vardı ki neden diye sorguladım yazarı okurken hep. Ok, son bölümlerde olaylar alevlendi güzelleşti vs ama o sona gelene kadar Fallona etmediğim küfür kalmadı içimden. İlk 100 aayfa zaten sadece kapris okuduk. Kitap boyunca nefret etti Lorcandan sonra birden şak diye aşkım canım cicime döndü, böyle olunca da aralarındaki hiç bi şey bana geçmedi ne sevgi ne tutku. Lorcan iyi sabretti bu gerizekalıya valla. Zaten yazarın dili/kalemi biraz değişik, kesinlikle geliştirilmesi lazım bence. Çünkü seçtiği kelimelerden midir yoksa ana karakterin bu kadar aptal olmasından mı bilmiyorum, bi 'ahenk' yok kitapta. Sayfalar arası sürüklenmiyosunuz kesinlikle. Ama farklı yazarlarda bu kitap çok ama çok güzel olabilirdi çünkü karga konseptine, onların yaşamına krallıklarına bayılıyorum. 3. Kitabı okurum tabi ki ama çıktığı an koşa koşa almam çünkü beklentilerimi asla karşılamadı. Her şey Fallon yüzünden ya nefret ettim ondan okuduğum her kelimede.
"Birçok şeyi kontrol edebilirsin, Lorcan Rihbiadh ama kalbimin ritmini kesinlikle kontrol edemezsin."
"Bana ait olan her şeyi kontrol edebilirim, Behach Ean"
"Kalbim sana mı ait?"
"Hep bana aitti."
Çok güzeldi, ilk kitabı solladı benim gözümde. İlk kitap serinin giriş kitabı olduğu için haliyle bi noktaya kadar yavaş ilerlemişti ama bunda olayların hızı hiç kesilmedi. İlk kitabın kaldığı yerden devam ederek başlıyo ve aslında çokta büyük bi olay/aksiyon olmamasına rağmen sürekli öğrenilen yeni bilgiler, parçaların birleştirilmeye başlanması ve yeni gizemlerin ortaya çıkmasıyla çok güzeldi, her şey dozundaydı. İlk kitapta beğenmediğim noktalardan biri yan karakterlere yeteri kadar alan sağlanmamasıydı(bence) ama bu kitapta yolculuğumuza dahil olan tüm karakterlere bayıldım. (Özellikle Jarek!) Zanderin liderlik özellikleri, aldığı kararlar, attığı her adım tam puan aldı benden. Böyle güçlü cesur krallar okumaya bayılıyorum. Romeria ile aralarında ki o alev ateş çekime eridim bittim, ilk kitaptan çok daha iyi yansıtılmıştı aralarındaki tutku. Sonu yine bombaydı. Bambaşka şeylerin çözülmesini beklerken hop diye yepyeni bi pencere attı kucağımıza yazar bence, kalemi/hikayeyi anlatımı ilk kitaba göre çok daha gelişmişti bu seri özelinde. Üçüncü kitapta hemen çıkar umarım:(