Damla Meşeli
@dmlmsl
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne yazık ki olmamış.
Öncelikle bu kitabın yazılış amacını anlayamadım. Yazar dünyanın en ünlü iki tragedyasını alıp "bütün karakterleri değiştiriyorum, hepsini orjinal metinde temsil ettikleri değerlerin tam tersini temsil edecek şekilde yeniden yazacağım" dese kitabın bir amacı olurdu. Yine "daha arka planda kalan karakterlerin ne hissetiklerini anlamaya çalışacağım, tragedyaları onların gözünden yeniden yorumlayacağım" dese yine kitabın bir amacı olurdu fakat bu kitap ikisini de yapmıyor.
Oidipus ve Antigone tragedyalarının bir uyarlaması olduğunu iddia eden kitap ne yazık ki söylediğinin yakınından bile geçememiş. Her iki tragedyayı da yanlış yorumlamakla kalmamış, en önemli unsurlarını da tamamen çıkartmış. Beni en çok kızdıran şey ise Antigone'nin karakterinin tamamen çöpe atılmış olması. Antigone'nin bütün özelliklerini İsmene'ye vermiş. İsmene Antigone olmuş. Sebebini anlamadım çünkü orjinal metinde Ismene yanlış anlaşılan bir karakter değil, pasif bir karakter. Eyleme geçmeyi reddeden bir karakter. Eteokles ile Polyneikes'in karakterleri de yer değiştirmiş. Neden? O da çok anlaşılır gelmedi bana. Hikayeye yeni bir bakış açısı katmamış. Antigone tragedyasında Kreon devlet düzenini temsil ederken Antigone vicdanı temsil eder. Çatışma da buradan çıkar zaten, ama bu kitapta Kreon tahtı ele geçirmeye çalışan, pek de bir derinliği olmayan bir karaktere indirgenmiş.
Sonuç olarak: bir antik yunan tragedyasının yeniden uyarlanmasını okuyacaksam, bu uyarlamanın bir amacı olmasını tercih ederim. Yeni bir bakış açısı, yeni bir yorum... Bu kitapta hiç biri yoktu. Hayal kırıklığına uğradım.
