Damla Meşeli
@dmlmsl
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yetişkin bir adam yardımına muhtaç 16 yaşındaki bir kıza aşık oluyor ve yaşının daha çok küçük olduğunu söyleyip bir iki yıl beklemeye karar veriyor. Bu şey değil mi ya... "grooming". Neyseki yazar tam anlamıyla "grooming" olmasın diye bir çözüm bulmuş, kitabın sonunda öğreniyoruz.
Şimdi kitap çok akıcıydı, heyecanlı ilerledi. Seveceğimi düşünmediğim bir kitaptı ama okumaya başladığımda elimden bırakamadım. Des ve Callie'nin hikayesi okuyucuda gerçekten bir bağımlılık yaratıyor. Yazarın hikayeyi iki farklı koldan, iki farklı zaman diliminden adım adım anlatmasını çok beğendim. Kitabın sonuna kadar Des'in Callie'yi neden terk ettiğini (tahmin edebiliyorsunuz ama) öğrenemiyorsunuz. Kitabın başında Des'in ilk ortaya çıktığı bölümde Callie ile aralarındaki cinsel çekim çok bariz. Önce kitabı sevemeyeceğimi düşünmüştüm çünkü bu tür romantik/fantastik kitaplarda çiftin arasındaki ilişkinin arka planı iyi anlatılmazsa bu tür sahneler çok inandırıcı olmuyor ve havada kalıyor. Ama yine yazarın hikayeyi adım adım, geçmişe dönerek anlatması sayesinde karakterler arasındaki bağın temelleri kitap ilerledikçe atılıyor. En sonunda "ha anladım" dedirtti.
Tek söyleneceğim kısmı sonuydu. Bir kitap boyunca yazarın geleceğini ima ettiği felaket geldi ve sadece 10-15 sayfa falan sürdü. Hoop hemen her şey oldu bittiye geldi gibi oldu sanki. Bu da yetesiz "worldbuilding"den kaynaklanıyor diye düşünüyorum. Ama sıkıntı değil. Kitabın sonu da idare etti.
Kötü olmasını bekliyordum ama bu kadarını beklemiyordum...
Gothikana hakkında izlediğim yorum videolarından ve Goodreads'te okuduğum eleştirilerden ne beklemem gerektiğini aşağı yukarı biliyordum. Kötü bir kitap okuyacağımı biliyordum. Neyseki hızlı okunan bir kitaptı. Çabucak okuyup bitirdim.
Öncelikle ana karakterimizin ve gittiği okulun isimlerini eleştireceğim. Karakterin ismi Corvina Clemm. Davet edildiği "sözde" üniversitenin adı da "Verenmore". Yani Nevermore ama işte çaktırmıyor. Kızın ismi ise tam bir fiyasko. Kitapta isminin anlamı sorulunca "kuzgun" diye yanıt veriyor. Sanırım latince karga veya kuzgun anlamına gelen "corvus" kelimesinden yola çıkmış yazar karakterine bu ismi verirken. Ama google'da "corvina" diye aratırsanız karşınıza şarap yapımında kullanılan bir üzüm çeşidi veya bir balık türü çıkıyor. Talihsiz bir seçim.
Kitabın başında Corvina "Verenmore" isimli bir üniversiteden davet alıyor ve bu okulun öğrencisi olmaya karar veriyor. Okul yerleşkesine varır varmaz ona ilk söylenen şeylerden biri okulda tek bir kural olduğu, onun da öğretmen ve öğrenci ilişkisinin kesinlikle yasak olduğu oluyor. Yani normalde her okulda öğretmen-öğrenci ilişkisi yasak değil midir? Ayrıca bir öğrenciye "ne istersen yap ama sakın öğretmeninle yatma" dersen o öğrenci gider öğretmeniyle yatar.
Gelelim Corvina karakterine. Boş. Bomboş bir karakter. Tek özelliği tarot falına bakması ve gözlerinin mor olması.
Corvina ve "öğretmeni" Vad arasındaki ilişki ise eleştirilecek bir diğer konu. Bütün eleştirilerimi yazsam sayfalar sürer. O yüzden sadece şunu söylemekle yetineceğim: Bu iki karakter arasında olduğu iddia edilen "aşk"a inanmamız için daha çok zaman gerekiyordu. Birbirlerine ne ara bu kadar çok aşık oldular, ne ara bu kadar bağlandılar ben hiç anlamadım.
Bütün bu öğrenci-öğretmen ilişkisi sürerken bir yandan da "gizemli"