Damla Meşeli
@dmlmsl
Şu anda okuduğu kitap
Kitap okurken gözlerim dolmaz ama bu kitapta Aelin'in anılarını okurken biraz dolmuş olabilir. İlk okuduğumda da hafif nemlenmişlerdi. Burdan sonra Assassin's Blade'in geldiğini bilmek de yardımcı olmuyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hatırladığımdan Çok Daha İyi
Ben bu kitabı okuyalı tam 10 yıl oldu. Okumaya başladığımda kitabı ve seriyi çok seveceğimi hemen anlamıştım. Öyle de oldu. SJM yıllar içinde en sevdiğim yazarlardan biri oldu. Kitapların popüleritesi arttıkça sevenleri de arttı, sevmeyenleri de. Bir süre sonra sevenlerden çok sevmeyenleri daha sık görmeye başladım. SJM'in bu serisi ve ACOTAR serisi yıllar içinde yerden yere vuruldu...
Throne of Glass kitaplarının benim için yeri her zaman farklı oldu. Ama 10 yıldır hakkında duyduğum eleştiriler de zihnimde yer edinmiş olacak ki her ne kadar serisi baştan sona tekrar okumak istesem de bir türlü cesaret edemedim. "Ya ilk okuduğum günkü kadar sevmezsem?", "Ya şimdi okuduğumda çok saçma gelirse?", "Ya hatrımda kaldığı kadar iyi değilse ve hayal kırıklığına uğrarsam?" diye düşünüp durdum. Ama bu sene sonunda birinci kitabı bir kez daha elime almaya karar verdim. Eleştirilerin haklı olup olmadığını da merak etmiyor değildim. Şimdi ilk kitabı bitirir bitirmez gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki Throne of Glass ilk okuduğum zamanki kada iyi. Yine çok sevdim. Hatta bu sefer daha da çok sevdim. Yapılan eleştirilerin çoğuna saygı duysam da SJM'in haksız eleştirildiğini düşünüyorum. Throne of Glass yazdığı ilk kitap olmasına rağmen gayet iyi, gayet düzgün yazılmış bir kitap. Kendisinden sonra gelecek kitaplar için sağlam bir temel oluşturuyor. Bizi Erilea ve karakterlerle tanıştırıyor. Celaena'nın karakteriyle ilgili ipuçları veriyor. Dili akıcı, okuyucuyu zorlamıyor. Kitabın hiçbir yerinde sıkılmadım, heyecan hiç düşmüyor ama okuyanı da boğmuyor.
Sonuç olarak, demem o ki, SJM söylendiğindan daha başarılı bir yazar, Throne of Glass ve ACOTAR serileri de söylendiğinden çok daha iyi kitap serileri.
Birincisini severek okuduğum serinin ikinci kitabını ilki kadar sevemedim ne yazık ki. Öncelikle okurken çok sıkıldım. Neredeyse hiç bir şey olmadı bütün kitap boyunca. Bütün aksiyon kitabın son 20 sayfasına sıkıştırılmış. Tamam son 20 sayfa gerçekten çok heyecanlıydı ama 400 küsür sayfalık bir kitaptan beklentilerim biraz daha fazlaydı.
İlk kitabın eleştirilerine bakarken bu seriyi "A Court of Thorns and Roses" serisine benzeten bir çok yorum görmüştüm. Hatta birebir aynı olduğunu söyleyen okurlar da vardı. Bu yorumların haksız olduğunu düşünmüştüm çünkü ilk kitap tipik "insan peri tarafından kaçırılıyor" hikayesi dışında bahsi geçen seriyle pek bir benzerlik göstermiyordu. Ama ikinci kitabı bitirince bu benzetmelerin nereden geldiğini anladım. "Yabancı Bir İlahi" "A Court of Mist and Fury"e gerçekten çok benziyordu. Gece krallığı, gece krallığının şehirleri, hatta havada seks sahnesi bile eklenmiş. Bu kadar olmaz dedim. En sonda Callie'ye olanlar bile Nesta'nın başına gelenlerle neredeyse aynı.
İlk kitabın kendine öz bir çekiciliği vardı, ikinci kitap biraz sıkıcıydı. Umarım üçüncü kitap çok daha iyidir.
