Döne Bilgin
@dnblgn85
(DB)
Kintsugi yahut bir kırıklığın anatomisi...Duygu ve Düşünce
Madem benim adıma tapulanmıştı bu hayat. O zaman kendi adıma yaşamalıydım. Kendi adıma yazmalıydım bu deftere. Hayat nedir, yaşamak neye denir gibi sorular sorup cevaplar aramak ya da aramaya çalışmaktı bence. Dümdüz bir çizgide ilerlemeye çalışırken sağa sola yalpalamak gibi sanki hayat. Sağa düşmemek için sola, sola düşmemek için sağa ağırlık vermek gibi. Kafamın içinde çalgısıyla çengisiyle bir fikir fırtınası esiyorken nasıl başlayıp nasıl biteceğini sorguluyorum şimdi. Çelişkiler, çelişkiler, çelişkiler... Kimin neye nasıl çelişkisi bu? Aklımın kalbime, ruhumun bedenime bir çelişkisi bu. Doğrunun yanlışla çelişkisi kadar zıtlar bana şimdi. Bense büyük bir kavganın ortasında kalmış küçük bir kız çocuğu gibiyim. Ne yapacağını bilmeyen korkulu gözlerle etrafına bakan küçük bir kız çocuğu... Yanlışlanmaya doğrulanmaya değil de sarıp sarmalanmaya ihtiyacı olan küçük bir kız çocuğu. Annesinin en sevdiği fincan takımını tuzla buz etmiş bir kız çocuğunun korkusu varken içimde bağrılıp çağrılmaya, dövülüp sövülmeye, yargılanıp aşağılamaya ya da ne yapıp ne yapmamam gerektiğinin söylenmesinden önce... Sadece, sadece biraz sarılmaya, okşanmaya, "olur" "hallederiz" denilmesine ihtiyacım var. Herkes gibi aslında... Herkes gibi davranılmasına ihtiyacım var.
Geçmiş birkaç sene içinde çok yargıladım kendimi. Kendimi çok cezalandırdım. Çok zorladım kendimi en iyiyi en doğruyu yapmak için. Artık çok yorgun düştü benden. Çok hırpaladım, acı çektirdim kendime geçmişin bütün hatalarından. Değersiz hissettirdim her defasında. Şimdiyse baş başayım kendimle. Neden mi anlatıyorum bütün bunları? Özür diliyorum kendimden. Bütün bu yazmalar bir tür af dileme bir tür yakarış kendime. "İyileşme zamanı" demek bir tür. Kendime sarılmak ve kendimi okşamak bir tür. Bütün yabancı ellerden önce...
Reklam
Tanıdığım İnsanlar (21/06/2023)Şiir
Bahar yağmuruyla geldi hayatıma,
Vedalaşacak insanlar tanıdım.
Gülmek kolay değildi ağladıklarıma,
Sevdasına hayran insanlar tanıdım.
Gitmek ve kalmak zordu ıstırabıma
Derdime derttaş insanlar tanıdım.
Müteşekkir değildim yaşadıklarıma,
Derdine sadık insanlar tanıdım.
Gün giremezdi efkarıma,
Sözü özünden insanlar tanıdım.
Yazacak başka sözüm yoktur sesine,
Sesi huzur, gönlü güzel insanlar tanıdım.
Döne BİLGİN
Senden uzağa mı, sana doğru mu gidiyorum
Bilemem...
Bir telaş alır beni, korkarım
Yaklaşmaya çalıştıkça mesafeler uzar diye Karanlıklar düşlerimi bozar diye, korkarım Söyleyemem
bana sormayınŞiir
Sormayın bana
Ben sevda nedir bilmem mesela
Kalbin atması, nefesini kesilmesi,
Kelebekler uçması içinde.
Bilmem ama görmüşümdür
İpe giderken öptüğüm çocuğumda
Son bir bakışlı elveda diyerek
Ellerinden öpmüşümdür
Bilmem ama görmüşümdür
Ölümün ince uzun köprüsünden geçerken Bir ince yağmur gibi gözlerimden akmıştır damlalar.
Son bir kez...
Sımsıkı sarılmışımdır kurşunlarıma
Bedelini ödememişse vurma bağırma
Sevdiklerim.
Seçememişimdir böyle bir tarih ellerimle
Kaldı ki bin yıla değişmem benliğimi.
Yine de kurşunlar önümde, açardım bağrımı
Yine kucaklardım.
Sormayın ki bilmem ben sevda nedir
Bilmem ama görmüşümdür
Sere serpe uzanmış kız çocuğuyken,
Kıpkızıl sokaklarında kızlığıma emanetken,
Masmavi göğsümdeki benliğime dokunurken ay ve yıldız,
Bilmiyordum ama gördüm artık ben sevda nedir.
Bir başka kokarken yaşamak kollarımda
Kurban verdim ibrahim'le insanlığıma.
Döne BİLGİN
Reklam