Döndü Kandemir
@dndkrmn
Ben başkasının yalnızlığı olsaydım
ben başkasının yalnızlığı olsaydım
geceden başka sebep aramazdım şiire,
bir anı çıkarırdım sefere, adı: İkindi Treni
ve ilk istasyonda indirirdim bütün kelimeleri
iki bilet alırdım, biri gölgem için biri kendime
“gece benim mesleğim”, ona kalbimle çalışırken
yalnızlığımı bir anıdan önleyecek kadar ince
bir mektup pulunu terk ederdi, ben utanırdım
beklenmek güzelken kim gider hemen
bilmezdim yalnızlık kimin ve bu anı neden
daha trene binmeden, nereye, ne ikimizden
bir yolculuk çıkar ne de bir şiir ikindimizden
ben başkasının yalnızlığı olsaydım
bir anı olurdum kendinden başka kimseyi terk edemeyen
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben başkasının kervanı olsaydım...
Ben başkasının kervanı olsaydım
kumu değil harflerdeki çölü geçerdim
gam yükünü yıkacak dili seçerdim
zira söz mülkünün sultanı kayıp
Eski, Yeni, Ödünç Alınmış ve Mavi
Aşk bir kere yalnız
bırakırsa insanı
yalnızı bir kere daha
yalnız bırakır aşk da
Çünkü insan bir değil
iki kere yalnızdır aşkta
(İki kere karanlık da denilebilir)
Yetimler Gazeli
aşk kalbi olanlar içindir, korkaktır
bir güvercin kadar kalp taşıyanlar, zira incedir
....
insanın vatanı arkadaşıymış, bildim, Tanrı bile
arkadaşı olsun diye yaratmadı mı dünyayı