D.
@dnz13
46 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Aklını yitirmek …
Vaveylalardan dokuma, köşeleri sıyrılmış mezar taşları nın arasında uyandı. Tuhaf bir koku vardı etrafta. Mezarların altındaki bedenlerin yaşarken çözemedikleri tüm muammaların kokusuydu belki de. Ölümün saf ve kusursuz kıvamı, gün batımının uzantısı gibiydi ve yeryüzünü var eden her zerre ölümün etrafında dönüyordu.
Reklam
Olacağı vardıysa kesin olurdu
Olmayacağı varmış olmamış. Olacağı vardıysa kesin olurdu. Ne oldu ki, ne olacak. Olsun. Olacak olan zaten istesende istemesen de olacaktır. İşte ben de olamıyorum. Nasıl oluyor diye sorarsan onu da bilmiyorum. Bilsem bile olacak olanın önüne geçmezdim, çünkü olduran ben değilim, ben olduranın oldurduğuyum.
Aşk
Tek söz etmemişti Butimar. Kendini bir akıntıya bırakmış, onu boğacak olan sudan razıydı sanki. Yusuf ne kadar uğraş da ; onun hayale sığmaz kirpiklerini kısaltsa da, aydınlığını kara su ile sıvasa da, Butimar hala güzeldi.