"Bana bir sokak çiz, izbe virane
Bu öksüz şehirden öyle bir sokak.
İçinde bir adam deli divane,
Gelmez sabahlara yürüsün bırak.
Bana bir çiçek çiz, solgun ve ölgün
Rüzgarla dalından gidecek gibi
Ufuktan ufuğa savrulduğu gün
Yeniden yeşerip açacak gibi.
Bana bir kadın çiz, mahzun gözleri
Birini beklesin pencerelerde
Kurusun gözünde yaş denizleri
Ağlasın: " O giden sevgilim nerde?"
Ve sonra beni çiz, çizgilerde ben:
Yüzüme neş'eden gölge düşmesin
Çizdiğin o kadın tutup elimden;
"Ben de senin kadar yalnızım!" desin."
Sayfa 45 - Erguvan yayınevi