doğan bilgiç
@dogan_12
“Dünyayı değiştiremem ama kendimi değiştirebilirim. Okuduğum her cümle beni yeniden şekillendiriyor. Karanlığa düşünce ışığı aramam; çünkü ışık zaten kitapların içindedir.”
İçinde hala bir şey acıyordu fakat bu bir şeyler vaat eden bir acıydı, yakıcı ama yine de yumuşak, tıpkı sonunda kabuk bağlayan yaraların yandığı gibi
Ahh, ne güzel olurdu kovalanmamak, dinlenmek, sonsuza kadar huzur bulmak, yüreğinde korkunun baskısını hissetmemek
İnsanları engelleyen şeyin...hep...hep korku mu olduğunu düşünüyorsun bu utanç da olamaz mı... içindekileri dökmek, insanların önünde çıplak kalmaktan duyulan utanç?
Korku cezadan daha beterdir, çünkü nihayetinde bellidir ve ister küçük ister büyük bir ceza söz konusu olsun ,korkunun korkunç sonsuzluğundan daha kötü olamaz