Mucizeler bitti. Doğmak yeterince mucizevi. Başka bir tane daha beklemek aptalca. Ölmek de ikincisi. Bunların arasında hiçbir şey yok. Kimse beklemesin...
Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar. Ama uyuyabilmek için yapmayacakları şey yoktur. Yalanlarını kendilerine unutturmak için...
Aslında ne, kim, nasıl, neden sorularından artakalan, dünyanın dibindeki pisliğin içinden gelip yeryüzüne çıkmış, kendine satıcı arayan bağımlı gibi dolanan o soru var aklında:
“Ne fark eder?”
“Hiçbir şey!” diyorsun. Yeniden uyumak için gözlerini kapatırken.
Ama beni dinlemedi. Bir türlü anlayamadı, dünyada sadece kendisinin 1’den sonra 2’yi getiremediğini. Onun dışında herkes, bu işi güle oynaya yapabiliyordu.