"insanlar, kayırdıkları, üstün tuttukları, itimat ettikleri insanların kazığını yiyip;
mağdur ettikleri, ayrım yaptıkları, boynunu büktükleri insanlara muhtaç olmadan ölmeyecekler."
Günlerden sonra bir gün, Sayet sesimi fark edemezsen, Rüzgârların, nehirlerin, kusların sesinden Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede, Hatırla ki mahser qünüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
- Cahit Sıtkı Tarancı