kızın eli, sırtüstü yatan erkeğin boynunun altında kalmıştı; uykunun o yumuşak donukluğunda bile pırıl pırıl parlayan yüzleri öyle mutlu, öyle rahat görünüyordu ki sağdıç bu huzuru bozmak istemedi hiç.
insan doğasının bir garip yanı da her yere çabucak uyum sağlaması, geçici olarak bulunduğu yerde kendi evinde hissetmeyi bir hak olarak görmesidir.
kendimi, harikalar dünyası'ndaki alice gibi hissediyorum, belki lewis g. caroll da uyuşturucu kullanıyordu.