Bazen gözlerin yetmez, sözlerin yetmez, davranışların yetmez. Susarsın.
Sen sustuğundaysa için konuşur. Dışarıya ses çıkarmadığında, içindeki sesin ses çıkarır. Ve o ses, senin en saf gerçeğin..
En dürüstüm diyen bir kişi dahi, kendine dürüst olmayabilir. Kendinin dahi farkında olmadığı yalanları vardır. En derinlere gizlenmiştir. Kendisi dahi habersizdir. Çabalarsa bir gün açılır cesursa eğer o yola çıkar. Kendini nasıl kandırdığını ve sahte benliğini görür. İşte onu görmek sağlam bir duruş ister.
"Hapsoldum söylediğim yalanlara
Çıkışlar hep kapanmış
Ruhum dar sokaklarda."
Barış Akarsu'ya sevgiyle..
Başkaları hata yaptığında veya bir yanlışın içinde olduğunda ve çıktığında onlara karşı sonsuz şefkatli, iyi niyetli, anlayışlı ve sevgi dolu olurken kendimize geldiğimizde acımasız, yargılayıcı, kabullenemeyen noktada oluyoruz. Sizce neden?
Görüyorum seni seninleyim
Bir bak kalbine en derinlerdeyim
Sesimi duy dinle beni ne olur
Hayat sana böyle anlam bulur
Dalgınsın, yorgunsun biraz da sıkılmışsın
Kalbini, ruhunu yok yere kırmışsın
Oku kendini gör gerçeğini
Bul en derinlerdeki benliğini
Beyhude bir çabayla meşgulsün
Varsa yoksa etrafındakiler dökülsün
İçindeki dünya nefessiz ölsün
İçin dışına küssün
Çaban nedir gökkuşağım
Senin var her şeyle bir bağın
De ki ben bugün de sağım
Kendi kendimi yaşayacağım
Özgürüm ben özümde
Mânâlar var sözümde
Tüm gerçeklik gözümde
Her şey benim tözümde
MBC🦋