Özge Murathan
@dorecatthe
462 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Olmadı. Ve o gitti. Gidince yalnızlık hissettim; bu daha önce de hissettiğim türde bir yalnızlıktı. Ve bu yalnızlığın üstesinden geleceğimi de biliyordum. Tecrübeliydim bu konuda.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bana bir şeyler demeye, yüreklerini bana açmaya çalıştılar. Çoğu iyi kalpli insanlardı. Ama onlara bir şey veremedim. Verebilseydim de bu yeterli olmayacaktı. Onlara elimden geldiğince bir şeyler vermeye gayret ettim. Elimden geleni yaptım. Ben de onlardan bir şeyler talep etmeye çalıştım. Ne var ki işler yolunda gitmedi. Sonunda hepsi çekip gitti. Gitmeleri koşulsuz acı verdi. Ama daha çok acı veren şey, odadan çıkarken, içeri girdikleri zamandan çok daha üzüntülü bir halde olmalarıydı.
“Benim en sevdiğim şey” diyor gözlerimin içine bakarak, “kış sabahı, ne soğukmuş, uyanmak istemiyorum diye düşünürken, demlenmiş kahve kokusu, jambonlu yumurtanın pişerkenki cızırtısı, ekmek kızarınca makineden gelen çın sesiyle yataktan fırlayıp çıkmak.” Peki. Yapalım bunu o halde diyorum gülerek.
Ona aşık olmadığım gibi, bu hissettiğim sevgi de değil. Bu duyguyu nasıl adlandırmalı? Neticede ona hiçbir şey söylemiyorum. Söyleyecek tek bir sözcük gelmiyor aklıma. Bir şey söylememem onu incitiyor, biliyorum.
Bazen sözcüğünü vurgulayarak söylüyor. Sonra otuz saniye kadar bekliyor. Human League’in şarkısı bitiyor, bilmediğim bir grubun şarkısı başlıyor. “İşte sorun bu” diye devam ediyor, “ben seninle birlikte olmayı seviyorum ama her gün sabahtan akşama kadar birlikte olayım diye düşünmüyorum. Her nedense.”