Ben sevdalık çekenlere gülerdim. Bir yağdalı kız peşine he mi bu kadar çile, derdim. Çok büyük laf ettim. Çok kimseyle eğlendim. Sen misin eğlenen? Başıma bir dert geldi ki adı
Handan.
Her şeyi bilen ben.
Müşteriyi seçen ben.
Alan, satan, veren ben...
Handan’ı görünce ne edeceğimi bilemedim. Handan dedim durdum. Handan dedim kaldım.
Bir adım atamadım.
Babam evvelden köylerde çerçi imiş. Yani bir eşek, bir at, artık ne bulursa yükleyip satan adam. “Çerçi adamın ağzı laf yapacak. Fırıldak gibi dönecek, fener gibi yanacak,” derdi babam.