-insanlarla duygularımı paylaşmamın bedelini ödediğim an, ilk kez öldüm... Büyük bir sessizlik dönemi geçer. Ve tekrar denersin ve tekrar ölürsün. Artık alışırsın... her gün, her dakika ölürsün. Uçurumlardan düşercesine uyanışlar, anlamsız kahvaltılar ve zaman kavramından tamamen kopuş. Ve buna da "olgunluk" derler bu alemde. Türkçe meali: "Defalarca ölmüş, fakat hala nefes alıyor..."