Dekor ruhun dilsiz diliyse, bizatihi sessizlik de her yerdeliğini ruha incelikle dayatır. Seyrine dalınan nesneye halesini, varlığın yokluğa dönüştüğü o sınırı kazandıran ve o noktada da ince bir titreşim gibi sessiz bir söz oluşturan odur.
Ruha sessizce hitap eden başka pek çok nesne vardır: başucu lambası, sık sık sessizlik içinde sohbet ettiğimiz eski portreler, suyun camdan yuvasının dibine saklandığı, dışsallığın reddini ifade eden bir havuz olarak akvaryum ve mücevherler arasında, "var olmayan varlık" olarak inci.