Doppler insanları sevmiyordu hatta onlardan nefret ediyordu. Nedeni basit; toplum onu köle yapmıştı. O görünmez zincirleri olan bir köleydi. Toplum onu hep akıllı bir insanın yaşaması gereken hayata itti. Okulu başarıyla bitirdi, iş sahibi oldu, evlendi ve çocuk yaptı. Toplum onun söz hakkını elinden aldı ve aynı zamanda özgürlüğünü. Doppler ormanda düşene kadar yaşamıyordu sadece hayatıni devam ettiriyordu. Ve ormandaki o kaza tetikti. Özgürlüğün tetiği, kaçışın tetiği, köleliğin son saniyeleri. Ormanı bu yüzden sevdi çünkü o artık O'ydu, yaşıyordu. Birkaç ağaçtan fazlasıydi orman. Onun için yaşamı başlatan ilk nefesti.