Ceren
@drcg
Bir başkasının hayatında mutluluğa giden yolu bu kadar açık ve aydınlık görürken, kendi hayatımızda neden yolumuzu kaybediyor, neden mutluluğa ulaşmakta bu kadar zorlanıyoruz?
Mutlulukla aramızda duran en büyük engel kendimiz miyiz yoksa?
Reklam
Düşüncelerimi yakalamaya çalışmıyordum, bıraktım onları kendi hallerine, zamanla ilgili bir şeyler dolaştı, milyonlarca yıldan beri gecelerin böyle olduğu ve milyonlarca yıl daha böyle olacağı geçti aklımdan.
Doğan günden beklediğim bir şeyler vardı. Ve bir gün kuşlar sabahı bensiz çağırana kadar da beklediğim bir şeyler olacaktı.
Durgun bir suda yüzen kağıttan kayıklar gibi yalnızca suyun üstünde yüzenlerden konuşuyoruz, derinliklerde olanlardan, duygulardan konuşmuyoruz.
Portakal ağacını seyretmeye koyuldum...
Kendine ait olmayan bir kentte, kimsenin geçmediği bir sokakta, yapayalnız, ama mutlu bir şekilde meyvelerini vererek yaşıyordu.
Reklam