Ceren
@drcg
Ve inanın hayat, içi boşaldıkça ağırlaşır. Taşınması zor bir yük olur.
Reklam
Sonra düşündüm de, bir amaca doğru ilerlediğini zannedenler yanılıyor aslında. Bence onlar da benim gibi arada bir tozlu raflar arasında kayboluyordur. Bütün kitapları okumak isterken, “bazılarını” okumak için bile yeterince uzun bir ömürleri olmadığını farkedip düşkırıklığı içinde içlerini çekiyorlardır.
Aynı yöne baksalar bile, iki kişinin aynı şeyi görmesi mümkün değildir.
İnsanlığın hikayesi bu mudur? Hayat, yerine ulaşmayan haberlerden ve netice alınamayan çabalardan mı ibarettir?
Sessizliğin gücü ise yalnızca duyabilenlere işler. “Sağırlar” için, şarkınız gibi sessizliğinizin de bir anlamı yoktur.