Enes Başak
@drenesbasak
Türk öykücüleri arasında önemli bir yeri olan Cemal Şakar, eserlerinde daha çok toplumsal olayları, gerçek yaşamları ve insani değerleri konu edinir. Onun eserlerinde sokak sokak hayat gezilir, hayat soluklanır, hayat tadılır. Gerçeklik, üzerinde herhangi bir oynama yapılmadan, olduğu gibi okuyucuya aktarılır. “Portakal Bahçeleri” eserinde konu bağlamı birbirinden farklı 18 öykü yer alıyor. Bu öykülerde kimi zaman bir sokak çocuğunun gözünden hayatı değerlendirir, kimi zamansa mazlum bir coğrafya olan Filistin’de hayat mücadelesi veren bir Müslüman olursunuz. “Portakal Bahçeleri” kısa sürede okunabilen ancak öyküleri duygu dünyanıza ciddi sarsıntılar yaşatabilecek güçte bir eser. Mutlaka okuyunuz, okutunuz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tunçtan yağmurlar dürttü şehri
Ölü baykuş dirildi
Tapınağın tüm beşikleri ıslandı
Gri elmalarla mumyaladılar prensi
Böğründeki dövmeyi öpüp, okşadılar
Gövdesinden yemişler döken ağacın,
Tepesine uzattılar.
Sarı sarnıçtan su içen her kadını
Kaplanlara attılar.
Ölü baykuş uçtu.
İki at girdi avluya
Kişnemeleri beşikleri kuruttu.
Samanalar yürüdü önden
Bellerinde mandarin kemerleri.
Ellerinde; şankha, tanpura, şehnayi, sitar…
Kanatlarına inci dizilmiş turnayı vurdular,
Şekere, safrana buladılar.
İki çocuk yoka çekildi.
Ağaç yalazlara teslim etti, kendini.
Kalküta’yı yanık sedef kokusu kuşattı.
Ölü baykuş, düştü.
“Uçuş Denemeleri”, İbrahim Tenekeci’nin kenarda köşede kalmış kısa yazılarından, denemelerinden oluşuyor. Bir solukta biten, hacmi küçük, muhtevası ve yekûnu ise çok büyük bir eser. Tenekeci, çevresindeki her olayı iyi gözlemleyen, kişilere ve olaylara farklı bir bakış açısı ile yaklaşan bir isim. Onun için bir süper markette dikkatini en çok çeken şey ürünlerin fiyatları değil, gıda reyonuna bakan çalışanın biraz zayıf olmasıdır. Raflarda duran o gıdaların, olması gereken yerlerden birinin de o çalışanın midesi olduğunu düşünür ilkin. Onu farklı kılan da budur, kalbinin hassasiyetidir. Tenekeci’nin kitaplarında elde etmeye çabaladığım şey, onun bakış açısını yakalamak, bunu başaramasam bile hiç olmazsa ucundan, kıyısından tutmak. Onun eserlerini okumak, benim için, daha hassas bir birey olmak uğruna sistematik bir plan dâhilinde çabalamaktır. Tenekeci’nin kalbine sağlık, ruhuna sağlık…
“Nerede bir cenaze görsem, vaktim müsaitse eğer, hemen cenazenin peşine takılıyor, namazını kılıyor, hakkımı helal ediyor, mezarlığa gidiyor, gömülene kadar rahmetlinin yakınıymış gibi yapıyorum. Bir cenaze daha. Cenaze arabası önden gitti, yirmi kişi kadar ola bizler, camiye yürüyerek gittik. Yolda, döviz bürosunun önünden geçerken, neredeyse herkes, başını döviz bürosunun elektronik panosuna çevirdi ve o an, grup biraz yavaşladı. Ben, hemen önümdeki hacı amcaya çarptım. Aslında hacı amcaya değil, dünyaya çarptım.”
