"Sesleri arasındaki kimya -Billy'nin savunmasızlığı, Daisy'nin narinliği- insanı ele geçiriyor ve bırakmıyor. Billy'nin pes ve pürüzsüz sesiyle Daisy'nin daha yüksek ve gıcırtılı sesi bir şekilde çabasızca birbirlerinin içinde eriyor, sanki asırlardır birlikte şarkı söyleyen iki ses gibi. Sahiden kalpten bir çağrı ve yanıt yarattılar - bu romantik ve idealleştirilmiş geleceğin hikâyesi hiç meydana gelmeyebilirdi."