Nora’ya göre ilişkilerde üç çeşit sessizlik vardı. Tabii ki pasif agresif sessizlik, artık konuşacak bir şeyimiz kalmadı sessizliği ve bir de Eduardo’yla ikisinin ulaştığı türden bir sessizlik. “Konuşmak zorunda olmamanın sessizliği. Yalnızca birlikte olmanın, birlikteliğin.İnsanın yalnızken sessiz kalmaktan rahatsız olmaması gibi.”
Demek istediğim, acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak yaşam tarzı olmadığını anlasak, her şey çok daha kolay olurdu.
“Mutluluğun doğasında acının da olduğunu. Biri olmadan öbürünün de olamayacağını.Tabii ki farklı düzeylerde ve miktarlarda. Ama hiçbir hayatta sonsuza kadar saf bir mutluluk içinde olamayız. Öyle bir hayat olabileceğini düşünmek ancak yaşadığımız hayattaki mutsuzluğumuzu büyütmeye yarar.”
Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.
Bazı yolların daha kolay olacağını düşünmek işimize geliyor bence,” dedi, bir şeyi ilk kez fark ederek. Ama belki de kolay yol yoktur. Yalnızca yollar vardır.