Hz. Peygamber’in Ebu Cehil’e yüz kez giderek tebliğde bulunması, hiç kimseye karşı hüsnüzannı kaldırmamayı, ama hüsnüzan ettiği en yakın dâvâ arkadaşlarına karşı da adem-i itimadı kaldırmamayı salık veriyor.
İç dengelerini kuramamış, inanç bağını oluşturamamış, duygularını idare edememiş, pozitif enerji kaynaklarından yeterince beslenememiş bir gencin hakiki anlamda pozitif olması mümkün değildir.