Toprağa merhamet hayırdır; inan, Iütfetsen güI verir, zuImetsen diken. Nizami geI, çağIar çağımızken saçının örgüsüne benzeyeIim! Yarın, aynı toprağın aItında ayrı kaIırız. Toprak, seni ve beni bir arada eritse biIe duygusuz tozumuzdan dünya zehirIenir.