Kızın eldivenlerindeki delikleri farketti Razumihin. Üzerlerindeki yoksul kılıkları kendilerine yakıştırmayı bilenlerde hep olduğu gibi, bu iki kadınında yoksul giysileri onlara özel bir soyluluk veriyordu.
Yusuf, bir milletvekilinin yakasına takılı rozeti çıkarıp iğnesiyle dişini karıştırdığını gördüğü anda önündeki yemeği bıraktı. Ve düşünmeye başladı. Evet, burası halk meclisiydi Millet, vekillerini seçiyor ve oraya kendisine benzeyen insanları gönderiyordu. Demokratik olmasına demokratikti bu iş ama yöntem doğru muydu? Yüzyıllarca karanlıkta kalmış, eğitilmemiş, kafası hurafelere dolmuş bir bir halkın temsili başka nasıl olabilirdi ki!