Sibel Doğan

Kimse zamana değer vermiyor, onu bedavaymış gibi, müsrifçe kullanıyorlar. Olsa aynı kişilere hastalandıkları zaman bak, ölüm tehlikesi yanlarına kadar gelince hekimlerin dizlerine yapışıyor, ölüm cezasından korkunca, yaşayabilmek için, hazırlığını yaptıkları her şeyi bırakıyorlar. 
Sayfa 56·Kitabı okudu
Reklam
Tüm planları ellinci ve altmışıncı yaşlara kadar ertelemek ve az kişinin ulaştığı bir noktada yaşama bağlanmayı isteyerek ölümlülüğü unutmak ne büyük aptallık! 
Sayfa 49·Kitabı okudu
Sonsuza dek yaşayacak gibi yaşıyorsunuz, zayıflığınız aklınıza hiç gelmiyor, şimdiden ne çok zamanın geçip gittiğini göz önünde bulundurmuyorsunuz; bir şeye veya birine adadığınız bir gün son gününüz olabilecekken yaşamınızı, tükenmez, dolu bir kaynaktan geliyormuş gibi yaşıyorsunuz. Ölümlü olan her şeyden korkuyor, ölümsüz olan her şeyi arzuluyorsunuz.
Sayfa 48·Kitabı okudu
Kısıtlı bir zamanımız yok, sadece çoğunu boşa harcıyoruz.
Sayfa 46·Kitabı okudu
Reklam