... ortada birçok halledilmemiş mesele vardı. Yüzlerce, binlerce insan, orada öbür dünya dediğimiz büyük depoda, kendi sırlarının üzerlerine kapanmış , kıskanç ve sessiz bekliyordu.
Burada insan, olduğu gibi, bütün hususiyetleriyle, kabahatlileriyle, sakatlıklarıyla kabul ediliyordu. Ve bunlar ne kadar çok olursa o kadar hoşa gidiyordu. Fakat bu affedilmek değildi. Aksine hiçbir şey unutulmaz, hatta her zaman için hatırlanırdı.