Demek ki her sabah milyonlarca öğrencinin “Türk’üm” diyerek başlayan ve “Varlığım Türk varlığına armağan olsun”diye biten toplu andı boşuna tekrarlaması boşuna değildi. Oysa biz bu andı her sabah söylerken sesimizin yüksek çıkmasından başka bir şeye dikkat etmez,kelimelerin ne anlama geldiğini bile düşünmezdik.
“Aramızdaki temel fark ne,biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar,bayraklar ve din görüyorsun!”
“Peki,sen ne görüyorsun bakalım?”
“İnsan,sadece insan. Seven,acı çeken,acıkan,üşüyen,korkan bir insan.”