August Bebelin bu değerli eserini okuyana kadar Arap toplumunu hiç tanımadığımı farkettim. Daha doğrusu bugünkü Arap toplumu ile eski dönemlerdeki Arap toplumu arasındaki farkları da görmüş oldum. Okuduğum bazı şeyler beni çok şaşırttı, bazılarında ise sarsıldım ve hiç bu açıdan bakmamıştım dedim kendi kendime. Mesela yazar diyor ki, ''İslamiyet tam anlamıyla demokratik bir akımın yaratıcısı oluyordu". Bunu neden söylüyor peki? İslamiyet bütün insanların eşitliğini savunur, insan becerilerine göre her türlü makama, memuriyete getirilmeye layık görür. Bu yüzden makama seçimle getirilmelidir. Hz. Muhammet vefat ettiğinde yerine oğulları geçmemiştir, babadan oğula geçen bir makam düşünülmemiştir. İlk Halifelinin seçilmesinde de, sonraki Halife seçimlerinde de babadan oğula geçen bir düzen düşünülmemiş ve o makama gelebilecek insanlar üzerinden seçim yapılmıştır. Bunları okurken sarsıldığımı, hiç bu açıdan bakmadığımı söyleyebilirim. Avrupa'da ve hatta tüm dünyada, krallıklar, imparatorluklar kısacası monarşi hüküm sürerken sevgili Peygamberimiz döneminde demokrasinin ilk tohumları atılmış. Yazar zaman zaman İslamiyet ve Hristiyanlığı mukayese ediyor." İncil kölelikten yana tavır koyar ama Hz. Muhammet köleliğin koşullarının yumuşatılmasını, mümkünse serbest bırakılmasını ister" diyor. Hatta köle azad ederek zekat verilebileceğini söyler. 6. yy. da o dönemin töre ve adetlerini, geleneklerini, alışkanlıklarını düşünürsek, kölelerin tamamen serbest bırakılması söz konusu bile olmazken, bunu dile getiriyor. Dünyada insan hakları, eşitlik, özgürlük gibi kavramlar henüz doğmamışken dile getirilen muazzam düşünceler. Arap toplumu için doğuştan sistematik kimseler olduklarını ve büyük bir örgütleyici zekaya sahip olduklarını belirtiyor. "Araplar tüm ortaçağ boyunca bilimsel