Dünyam

Ben Tanrı'dan korkmuyorum delikanlı, dedi. O benden korkuyor. Benim varlığım onun varlığını sorguluyor. Benim zalimliğim onun zalimliğini ortaya çıkarıyor. Benim varlığım evrenin adaletsizliğini, onun sessizliğini ifşa ediyor, bu yüzden beni cezalandırıyor. ..Diktatör kendi varlığını evrensel bir adaletsizliğin kanıtı olarak sunmuştu.
Sayfa 120·Kitabı okudu
Reklam
Elma yemek mi daha büyük bir suçtu, kardeşini öldürmek mi? Tanrı insan soyunun zalimlik eğilimini gördükten sonra onları cennetten atsa daha mantıklı bir hikaye olmaz mıydı?
Sayfa 63·Kitabı okudu
Adına adalet dedikleri zulüm, cezayla değil, insanın kendi ruhuna vurduğu zincirle tamamlanıyor belki de.
Sayfa 42·Kitabı okudu
.." insanın hayal hanesi, oğlum," demişti bi keresinde,"onun en saf umutlarını da en karanlık korkularını da bir araya getiren tuhaf bir diyar."
Sayfa 41·Kitabı okudu
...adalet denilen hassas yapı, kulaktan dolma dedikoduların değil, somut gerçeklerin üzerine inşa edilirse ayakta durabilir.
Sayfa 166·Kitabı okudu
Reklam