Bugün çok güzel bir şiir ile karşılaştım. Prof. Dr. Hasan Hüseyin Taylan’ın “Binlerce Yıllık Uyku ya da Antik Acı” şiiri, hem içerik hem de biçim açısından oldukça etkileyici bir eser oldu benim için. Şiirle birlikte geçmişin izinde duygusal ve zihinsel bir yolculuğa çıkıyoruz. Şiir sadece bireysel değil, evrensel bir hafızayı da canlandırır. “Ölmek mi? Henüz tümü için biriktirmeden,
Biriktirmek yok henüz, ölmek, yaşamak ne ki
Yazgısıdır bin yıllar öncesinin…” dizelerinde Ölüm ve yaşam arasındaki çizgiyi, zamanın acımasız akışıyla bulanıklaştırır. Bu şiir, zihne ve hafızaya da hitap eden, uzun süre etkisini sürdürecek bir şiir olarak parlıyor adeta. Herkese şimdiden iyi okumalar :)