Deneme / Deneme 1-2
Eylül sonu,
Pastırma yazının son demleri.. Ilık bir meltem yokluyor caddeyi,perdeyi.. Beyaza boyalı duvarlar geride bırakılmış hayallerle dolu, dikiz aynasının ardı sıra uzaklaşıyor şehir ve sen o lojman griliğine geri dönüyorsun.

Eylül sonu,
Oysa hep böyledir, hazansız kış, baharsız yaz olmaz. Bir kaç cümleyle dile gelir bazen her şey, bazen sayfalarca yazar da anlatamazsın derdini.
Derdini..
Oysa en iyi o bilirdi değil mi içini ? Yazlık sinemada o akşam anlamıştın ,onun gözlerinin içindeydi evren ve sen öylesine uzak bir galaksiye bakar gibi öylece bakakaldın gözlerine.


Eylül sonu,
Artık herşey öylesine uzak ki, arabanın arka camından seyreder gibi hayatı,upuzun bir yolun varmış gibi üstelik, binbir zahmetle gittiğin onca yolu ardına bakmadan dönüyorsun.



Eylül sonu,
Neşet Ertaş’ın bozkırındasın, kulağında yanık bir gurbet türküsü, sıladan başka her şeye hasretsin. Sahi sıla neresiydi ? Son sigarandan aldığın o son nefes ve sen genzini yakan o gezgin tada alışkın, öylece durup sılaya bakıyorsun, sahi neydi sıla?


Eylül sonu,
Dökülen gazeller hazanın habercisi, her biri düş kırgını. Koca bir mevsim yaşadı oysa, elbet yeniden yeşerecek kökü sağlam, o da biliyor bu kara düzeni.
Ezberinde bir sürü şiir, upuzun ağaçlıklı bir yol, öylece gidiyorsun.. Ezberden bildiğin tüm gazellere inat, öylece gidiyorsun..

Ruta/6256, bir alıntı ekledi.
01 Haz 2017 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Düş Kırgını
"Balığın mucizesi denizdi; bir solukta beni yutabilecek deniz, balığın eviydi. Bizim mucizemiz dünyaydı, altını üstüne getirdiğimiz dünya, şehirler kurduğumuz, dağlarını delik deşik ettiğimiz dünya, bizim evimizdi."

Adı Yok - Sayı 79, Kolektif (Sayfa 9 - Carpe Diem Kitap, Seçil Polat)Adı Yok - Sayı 79, Kolektif (Sayfa 9 - Carpe Diem Kitap, Seçil Polat)