Mustafa Kemal de nihayet bir insan idi, onun da bir kalbi vardı. Sevilmek tarafı kadar şiddetli olmasa bile, sevmek hassası her insan gibi onda da kuvvetli idi. Çok şık bir gençti, itina ile
Sayfa 30
Bunu Neden yaptığınızı anlamak dahi istemiyorum bilin lütfenDuygu ve Düşünce
Hesabım aslında yeni değil eski daha önce paylaşmıştım. Bazı problemlerden dolayı yeniden hesap açmak zorunda kaldım. Adından da bellidir ki burası kitaplar için kitaplar üzerine açılmış bir ortam ben öyle düşünerek burada kalmaya devam ettim, zaman zaman ortamı diğer sosyal medya hesaplarına benzetmeye çalışan şahıslar çıkabiliyor. kitaplar ve üzerine düşünceler konusu kesinlikle onun dışındadır . Özel mesaj yazıp cevap vermediğiniz zaman sizi takipten çıkanlar ısrarla tanışmak isteyenler vs. vs. İşte bunu neden yapmaya çalıştığınızı anlamak istemiyorum🤷🏻♀️ sıkılıyor musunuz?? İnsana hayatta olabilecek en güzel dostu seçin 📕 birilerini böyle yaparak huzursuz etmeye mi çalışıyorsunuz?? yine kitapları seçin mutlaka anlatacak çok şeyi vardır onların. . Bol kitaplı huzurlu günler diliyorum teşekkürler 🙏🏻
İç ile Dış Arasında
Eskiden terk edilmiş duygu merkezi,
İnsan düşünerek kaybetmiş izi.
Bir yerden ayrılmış düşmüş yollara,
Yollarda kaybolup dalmış zamana.
Zaman gürültüyü çarpmış,büyümüş,
Varlığın yaşamı seslere dönmüş.
Ne yön kalmış artık ne de açık iz,
Yol denilen şey hep kalmış sessiz.
İçte bir boşluk kendiyle kalmış,
Her fikir bakışı hedeften almış.
Ne soru kalmış sonda ne de bir cevap,
Sükûtun içinde erimiş hesap.
Artık tüm sorular maddi olmuş,
Görünmez o yerin sorusu susmuş.
Böylece hedefler bedene kalmış,
Beden hedef seçip hedefi yaşamış.
MUSA'YA AĞIT
kalbim ortadan ikiye yarıldı Musa, üstelik kaçmıyordum dövüşebilirdim önüme çıkan bütün firavunlarla üstüme hiç düşmeyen güneşin altında ışığına övgüler yağdırabilirdim
etimi çiğneyen kedere söz hakkı düşmüyor
bu diyarda savaşmak istemiyorum demek yasak karşı çıkmalı, reddetmeli ve nefretle dolmalıyım
kalbim ortadan ikiye yarıldı Musa üstelik kaçmaya değil yakalamaya çalışıyordum
konuşabilirdik firavunlarla, ortak bir yol bulabilirdim
Peygamber'i bile hüzünlendiren bu dünya elbette bana yol açmıyor kalbimin tuzu yok Musa,
yara kendi kendine iyileşmiyor gözümün yaşı yetmiyor bu ateşi söndürmeye
artık yan yana yürüyebileceğimize olan inancımı kaybettim
taş kesildim,
dokunursan çatlarım
sana bir ara heybemde taşıyıp hiçbir yere koyamadığım keder harçlıklarını anlatırım
cebime lazım olur diyerek sıkıştırılmış nerede lazım olacağını hâlen öğrenemediklerimi
Musa, kalbim tekrar nasıl birleşecek?
bir şeyler yapmalıyım, çok konuşmalıyım belki nereden başlayacağımı bilmiyorum
insan yitip giden şeylerin ardından başlangıcı nasıl buluyor
muhakkak bir şeyler yapmalıyım
görmeye çalışmaktan buğulandı gözlerim öfkeden değil, merhametten ağız dolusu bir küfrün içindeyim eve dönen otobüslerin camlarından ıslak gözlerle bakıyorum Musa,
yoksun sırtımı yasladığım soğuk duvarlar beni artık tanımıyor
ben şimdi seni düşünerek yazılmış üç beş cümleden başka bir şey değilim
Bir insan gözlerini yeterince sıkı ve uzun süre yumarsa hayatında sadece kendini düşünerek seçim yaptığı tüm o zamanları hatırlayabilir. Ve belki de hiç böyle bir şey yapmadığını fark eder..
