keşke söylesen
bu kenti terketmek artık kolay değil.
kapıyı kapatıp çıkamıyorum içeriden
halbuki tersimiz düzümüzden dikişli
halbuki güneşliyiz
sen
gözümün önünde. arkasında
ışıklar...
anlıyoruz ki alakalı değil rölativiteyle ruh
anlıyoruz ki mevsim mayısa değebilir.
anlıyoruz ki prensesler de kalp sökebilir
Yağmuru arz etti ve gitti.
Ne kapıdan geçti ne duvardan
Ama gitti
Gülümsemişti.
Demek yabancı değil
En içten başlıyor renkleri
Kapılardan geçti, yollarda yürüdü, büyüdü, güzelleşti.
Hepsi yağmuru arz etmek ve gitmek içindi.
Bana göre talihsizsin, çünkü hiç bir zaman talihsiz olmadın.
Karşına çıkacak hiç bir muhalif olmadan hayattan geçtin, neler yapabilecek kapasitede olduğunu hiç kimse bilmeyecek. Sen bile.