Bitirmem 1 saate yakın bir zamanımı aldı fakat aklım hala kitapta. Özellikle de ikinci kısım olan "insana ne kadar toprak gerekir?" kısmı beynimde dönüp duruyor. Bu hayat, isteklerimiz, daha fazlası, daha iyi şartlar, daha fazla mesai vs. hepsinin sonucu 2 metrelik bir toprak. Şaka gibi değil mi cidden. Aklım almıyor. Bir son var ve sona doğru milyonlarca şeye sahip oluyoruz fakat sona gelince hiçbir şey yok. Sadece 2 metrelik bir toprak. Gerçekten sahip olduğunuz şey bu. Diğerleri yalan dolan. Fakat biz bu yalan dolanı gerçek olana kabul edip asıl gerçek olanı görmüyoruz ya da görmek istemiyoruz. Ne diyeyim ki
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok üzgünüm. Nurettin Topçu görmek ve duymak istemediğim bütün gerçekleri gözümün önüne serdi. Tanzimat sonrası değişen Türk- müslüman kimliği benim kalbimi parçaladı. Avrupalı işin içine girince Türkler bozulmuş. Batı aleminde ne gördüysek, ruhumuza danışmadan hayatımıza aldık ve bunu çağdaşlık saydık. Fakat biz Batı alemini nefsimize hoş gelen şekilde aldık. Onun eğlencesini, gece hayatını, dekoltesini kabul ettik. Bu çağdaşlık değil. Asıl bu bağnazlıktır. Çağdaşlık ise kalp ve ahlak ile olur. Temizlik ile çalışmak ile olur.
