“Evet, sürekli olarak içimizde taşıdığımız o boşluk o belirgin heyecan, mantıksızca geriye dönme ya da zamanın akışını hızlandırma isteği, belleğin o alev alev okları; işte buydu sürgün duygusu.”
“Uzun sürmüş ortak hayatlar ya da acı veren tutkular çok geçmeden, ‘İyiyim. Seni düşünüyorum. Sevgiler.’ türünden belli aralıklarla yenilenen hazır kalıplarla özetlenir oldu.”