Davut
@dvtztnc
Reklam
Kalbim gerçekten kırık ve eylülün ortası
yürüdüm yazmadığım şiirlere basarak
yalancı ömrün bilmem bu kaçıncı vartası
her solukta yeniden eksilerek artarak
yüzümün sezildiği zamanlar da olmuştur
dünya leylak olmuştur akşam duru gün beyaz
öter ağzın örtükken o ne mene bir kuştur
değme ezgi insanı bu kadar hırpalamaz
umudu kalmamış kuşlara baktım
kupkuruydu her şey hiç umut yoktu
kalbimi Allah'a kadar fırlattım
Allah'a, umutsuz kuşlara baktım
umudu kalmamış kuşlara baktım
şiir yok darı yok keler yok kurt yok
ne bir şey bildirdim ne de anlattım
unuttum, umutsuz kuşlara baktım
Neyin hayali ile uyursan, sığındığın odur. Ne ile uyanırsan sığındığın odur.
Peki insan ne yapmalı, hayallerini arzularını isteklerini sökersen insandan geriye ne kalır ?
Evet sen Rabbında hiç olmak istiyorsun. Hiçlik güzelleşiyor senin nazarında. Varlığına en aykırı cümleler kelimelerle itiraf ediyorsun ki; hiç olmak istiyorsun.
Ama hangi yolla, nerede ve ne zaman?
Hiçlik ile başlayan bir varlık macerasıdır; tanıdık ezgiler notalar ile kulaklarında.
Ya Rab sadece sana tutunmak
sadece senle bağ kurmak,
Sende yok olmak istiyorum.
Arınmak isteyen kişi, ateşin yakıcılığından şikayetçi olmamalıdır. Nasıl ki hasta ateşler içinde kıvranır da sabaha iyileşmiş ve gece çektiği sıkıntıları unutarak uyanırsa, sen de ey günahkar kişi, bırak ateş sendeki tozu kiri çamuru yaksın, sendeki özü parlak ve kıymetli bir altın parçası olarak ortaya çıkarsın.
Reklam