Bir karikatür var; müdür aniden odaya giriyor, masasının başında aylak aylak oturan elemanına, "Niye çalışmıyorsunuz?" diye soruyor. Eleman bütün saflığıyla sakin, doğal bir cevap veriyor; "Geldiğinizi görmedim Müdür Bey!" Korku kültüründe doğal bir ifade bu aslında. "Ben kendim için, kendi sorumluluğumdan ötürü değil; patron için çalışırım," demenin bir başka biçimi. Eğer bir iç disiplininiz yoksa, dahası şirket de bu ortak hedefi yaratamamışsa; "Kimse görmüyor ki, niye çalışayım?" diyen bir ahlak anlayışı yerleşmeye başlar.
"Sorumluluk veriliyor mu, alınıyor mu?" konusunu önemsiyorum. Sağlıklı gelişmiş ilişkilerde her bir birey kendi sorumluluklarına sahip çıkar. Yani dışarıdan gelen bir etkiyle değil, içeriden gelen bir bilinçle sorumlu olmayı seçer ve kendi vicdanına hesap vermeye hazırdır.