– Hiç anlamıyorum seni.
– Bense kendimi öylesine anladım ki, bıktım kendimden. İçimde olup bitenlerin tümünü biliyorum. Tatsız bir şey bu... Her gün aynı deneyi yapan budala bir bilgin gibiyim. Ama senin için yeniyim, anlaşılmıyorum kolay kolay. Hoş bir şey.
"Bana şöyle yaptılar, böyle yaptılar, şöyle haksızlık ettiler, böyle kötülük ettiler." Yaparlar elbet, haksızlık da ederler, kötülük de ederler. İnsanın işi gücü bu. Sen ne yaptın bunlara karşı be adam? Niçin kapandın evde, bir şey yapamaz mıydın?
Oysa ne beklediğimi sormadan geçip gidebilirdiniz, görmezlikten gelebilirdiniz beni. Başıma iş açmıyayım bu saatte, gidip yatayım diye düşünebilirdiniz. Öyle yapsaydınız suçlayabilir miydim sizi? Kimse suçlayamazdı. Gören yoktu çünkü. Gören olmayınca kolay kaçar insanlar.