Modernlik öncesi gözetim vasıtalarıyla az çoğu izliyordu;televizyon çağında çok azı izliyor ve nihayet internet çağında,çok çoğu izliyor.Herkes herkesi izliyor.Gözetleme her yerde.Toplum hayatımız büyük bir göze ve kulağa dönüşmüş durumda.
Pek az insan ciddi konulara ilgi duyuyor.Çalışmak yerine kısa yoldan şöhret olmak yeğ tutuluyor.Düş ve uyanıklık arasındaki çizgi muğlâklaşıyor.Ekranın görmediği ve göstermediği bir hayatı yaşanmamış saymaya başlıyoruz.
Nasıl akıl hastalarının maruz bırakıldığı ‘büyük kapatma’ toplumun sahte standartlarına uyum sağlamış normalleri korumak amacına matufsa,yaşlıların huzurevlerinde toplanmaları da ölümün her türlü tezahür ve hatırlatıcısını sosyal hayattan tehcir etmek amacını taşıyor.