Esra
@e_ssraa
Şu anda okuduğu kitap
Varken nasıl yok olabilir insan ?
Kitap, adının çağrıştırdığı gibi “tatlı” bir hikâye anlatmıyor aslında. Şermin Yaşar burada çocukluk, yoksunluk, sevgi ve büyüme temalarını sade ama sarsıcı bir yerden ele alıyor. Tatlı dediğimiz şey; bazen bir yiyecek değil, ulaşılamayan bir duygu, bazen de hayatın küçük ama eksik bırakılmış bir anı.
satır aralarında durup düşünüyorsun:
“Asıl anlatılan bu mu?” diye.
Kitabın dili sade , gösteriş yok, ajitasyon yok , tam da bu yüzden vurucu. Yoksulluğu ya da sevgisizliği anlatırken dramatize etmiyor ; sadece olduğu gibi bırakıyor.
Kitap boyunca “altı harfli tatlı”
bir sembole dönüşüyor:
Çocukken beklenen, hayal edilen ama her zaman elde edilemeyen şeylerin adı gibi. Okudukça herkes kendi “tatlısını” hatırlıyor.
Reklam
“ Kendi kendime ne çok şey yapıyordum…Hâlâ da yapıyorum. Her şeyi kendime yapa yapa sonunda yiyip bitirdim kendimi”
“ Keki tepsiye döktükten sonra kabın dibini yalamak en sevdiğim şeydi. Çiğ kek, pişmişinden bile güzeldi.”
“ Kendimle ilgili yeni bir şey keşfettim. Biri gerçekten elimden tuttuğunda beni yol tutmuyormuş.”
Reklam